Herdenking gesneuvelden ’t Kruis

Vanmorgen kwamen we samen in de 𝗛𝗲𝗶𝗹𝗶𝗴𝗲 𝗙𝗮𝗺𝗶𝗹𝗶𝗲𝗸𝗲𝗿𝗸 voor de herdenking van de vier gesneuvelden uit ’t Kruis: 𝗔𝗻𝘁𝗼𝗼𝗻 𝗦𝗶𝗷𝘀, 𝗦𝗶𝗺𝗼𝗻 𝗕𝗲𝗿𝗶𝗻𝗸, 𝗝𝗮𝗻 𝗗𝗼𝗲𝘀 en 𝗡𝗶𝗰𝗼 𝗞𝗹𝗮𝘃𝗲𝗿.

De kerk was volledig gevuld met 𝗹𝗲𝗲𝗿𝗹𝗶𝗻𝗴𝗲𝗻 𝘃𝗮𝗻 𝗴𝗿𝗼𝗲𝗽 𝟳 𝗲𝗻 𝟴, nabestaanden, vertegenwoordigers van 𝗖𝗼𝗺𝗶𝘁𝗲́ 𝟰/𝟱 𝗺𝗲𝗶, belangstellenden, het 𝗯𝗲𝘀𝘁𝘂𝘂𝗿 𝘃𝗮𝗻 𝗱𝗲 𝘄𝗶𝗷𝗸𝘃𝗲𝗿𝗲𝗻𝗶𝗴𝗶𝗻𝗴 en 𝗹𝗼𝗰𝗼-𝗯𝘂𝗿𝗴𝗲𝗺𝗲𝗲𝘀𝘁𝗲𝗿 𝗝𝗼𝗵𝗻 𝗗𝗼𝗲𝘀.

Na een warm welkomstwoord sprak de loco‑burgemeester met de leerlingen over 𝗼𝗼𝗿𝗹𝗼𝗴, 𝘃𝗿𝗶𝗷𝗵𝗲𝗶𝗱 en 𝗵𝗲𝗿𝗶𝗻𝗻𝗲𝗿𝗲𝗻. Hij vertelde dat ook de vier gesneuvelden ooit op dezelfde Familieschool zaten. Toen hij vroeg of er thuis over oorlog wordt gesproken, gingen veel handen omhoog — een bijzonder moment van openheid en verbinding tussen generaties.

Daarna volgden de 𝗟𝗮𝘀𝘁 𝗣𝗼𝘀𝘁 en 𝘁𝘄𝗲𝗲 𝗺𝗶𝗻𝘂𝘁𝗲𝗻 𝘀𝘁𝗶𝗹𝘁𝗲.

In de kerk was het zó stil dat je bijna de adem van het dorp kon voelen.

Buiten, bij de herdenkingsmuur, droegen leerlingen de vier foto’s van de gesneuvelden. Het 𝗪𝗶𝗹𝗵𝗲𝗹𝗺𝘂𝘀 klonk, en de kinderen zongen mee met volle overtuiging. Tijdens het kransleggen en het defilé werd het 𝗜𝗻𝗱𝗶𝘀𝗰𝗵 𝗢𝗻𝘇𝗲 𝗩𝗮𝗱𝗲𝗿 gespeeld — een ingetogen en indrukwekkend muzikaal moment dat diep raakte.

Namens alle leden van de wijkvereniging werd een 𝗯𝗹𝗼𝗲𝗺𝘀𝘁𝘂𝗸 gelegd, als gezamenlijk teken van respect en verbondenheid.

Daarna volgde het defilé: leerlingen die één voor één een 𝘄𝗶𝘁𝘁𝗲 𝗿𝗼𝗼𝘀 neerlegden bij het monument. Een stille rij kinderen, elk met een eigen gedachte, elk met een gebaar dat meer zei dan woorden.

“𝗪𝗶𝗲 𝘄𝗶𝗷 𝗵𝗲𝗿𝗱𝗲𝗻𝗸𝗲𝗻, 𝗯𝗹𝗶𝗷𝗳𝘁 𝗶𝗻 𝗼𝗻𝘀 𝗱𝗼𝗿𝗽 𝗯𝗲𝘀𝘁𝗮𝗮𝗻.”

In heel ’t Kruis hingen de 𝗞𝗿𝘂𝗶𝘇𝗲𝗿𝘃𝗹𝗮𝗴𝗴𝗲𝗻 𝗵𝗮𝗹𝗳𝘀𝘁𝗼𝗸 — een zichtbaar teken van respect, herinnering en saamhorigheid.

Vandaag hebben we opnieuw laten zien:

𝗛𝗲𝗿𝗱𝗲𝗻𝗸𝗲𝗻 𝗱𝗼𝗲𝗻 𝘄𝗲 𝘀𝗮𝗺𝗲𝗻.